Σήμερα σκύβουμε με σεβασμό μπροστά στη μνήμη εκείνων που έζησαν τον ξεριζωμό, την προσφυγιά και την απώλεια της πατρίδας τους.
Άφησαν πίσω τους σπίτια, περιουσίες και αγαπημένους ανθρώπους, όμως δεν άφησαν πίσω την ταυτότητα, την πίστη, τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους. Τα πήραν μαζί τους και τα παρέδωσαν στις επόμενες γενιές.
Η μνήμη τους δεν είναι μόνο μια ανάμνηση του παρελθόντος. Είναι χρέος, ιστορία και παρακαταθήκη.
«Τιμούμε. Θυμόμαστε. Δεν ξεχνούμε.»
Γιατί όσο κρατάμε ζωντανή τη μνήμη, οι ρίζες μας παραμένουν ζωντανές.
